Ongezien

Beeldend kunstbroeder en vriend Rop Philippi heeft afgelopen maand zijn prachtboek ‘Ongezien’ ten doop gehouden. In tweehonderd rijk geïllustreerde pagina’s wordt een beeld geschetst van zijn denk- en maakproces. Van idee tot schets naar kunstwerk. Het boek bevat een achttal gedichten van mijn hand die ik schreef bij beelden en schilderijen van Rop. Het door Studio Bassa schitterend vormgegeven boek is natuurlijk ook te koop. Klik hier!

 

Geplaatst in Di-vers | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (slot)

Diploma-uitreiking

De tweede rij is trotser dan de eerste:
hebben zij de voor hen gezetenen
achttien jaar geleden
niet tot ontkieming gebracht?

Alle toespraakjes staan bol
van de grote toekomst en geen spreker
vergeet te vermelden
dat het vandaag een afscheid betreft.

De eerste rij gelooft er niets van,
de gezamenlijke vakanties zijn al geboekt
en wat is nu feitelijk de afstand
tussen Leiden en Wageningen?

De tweede rij weet wel beter,
zoveel beter zelfs, dat ze hun wijsheid
voorlopig nog maar niet
met de bollebozen vóór hen delen.

Want wat had de rector aan het begin
van de avond eenieder niet toegewenst:
verkies de moeite van het begrijpen
boven het gemak van het oordeel.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (9)

Speeltuintje

Die middag in dat speeltuintje,
ik weet nog dat we op een randje zaten.

Wat ik je daar toen heb gezegd
meende ik
met alles wat ik in me had.

Al wat ik sindsdien tot anderen sprak
is er vals van gaan lijken.

Soms zie ik me er schommelen,
radslagen draaien,
de hoogste glijbaan afgaan.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (8)

Overzichtelijker

De wereld was overzichtelijker,
van kruisingen ontsprongen slechts beginwegen

ik vluchtte nog niet naar voren,
was domweg gelukkig op een bankje in het park

liet m’n blik nog op iets rusten,
incasseerde argeloos het dromerigste vindersloon

leefde nog niet in grote vragen,
meende begrepen te worden, jaagde na, begeerde

schreef lange toekomstverhalen,
zag de seizoenen alleen maar komen – nooit gaan.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (7)

Onverwachte ontmoeting

De herkenning, eerst ener-,
dan anderzijds.

Schrikachtige verrassing, ogen die
tegelijk naar voren en naar achteren kijken.

Autonome rechterhanden;
een die zich stroef uit een jaszak loswroet,
de tussenruimte zoekt, de andere
die nog een fietssleutel kwijt moet,
naar een tasje graait, dan zover is:
het hervatten.

In beide de snelle afweging:
nee, geen kus (de herinnering daaraan!).

Het schuiven van een voet, het intrekken
van een buik, een bandje dat nog vlug even
uit het zicht moet worden gewerkt.

Happen lucht, ogen in ogen, keelgeschraap,
het schorre ‘hee hallo’ bijna in koor.

De volle lippen, grijze slapen,
tanden, wangen, borsten, die pols,
het andere, hetzelfde haar.

De verwarring, het zichzelf hernemen,
twee glimlachen; bedroefd, verheugd?

Hartslag, adem, ogenblik.

De stuntelig onderdrukte intimiteit
van lijven die elkaar eens verzwolgen.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (6)

Reünie

Hoe de leugen ze jong had gehouden, hoe het leven
had kunnen zijn en hoe ze nu, ieder voor zich,
vroegere vrienden, na het weerzien, het terugkijken,
de nacht instaren tot het bloedrood gaat dagen,
het diepst het verlies van wat vermeend blijkt te zijn.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (5)

Ridderslag

Vreemd achteraf dat het juist een jóngen was
die toen de slapende reus heeft wakker gekust.

Geurt de Groot luidde zijn gigantische naam,
hij was al man toen ik nog ridder was. Hij zag

ze eerder anders dan ik, hij porde me bijkans
uit m’n bank en prees opgewonden fluisterend

hun blauwe ogen, hun flauwe rondingen, hun
beslist gretige lach. Vanaf die dag ben ik onvrij,

werd ik sluipend overmand door die ongenode
tweelingbroer die onbarmhartig ridders verjaagt,

dan jonkvrouwen binnenlaat en blijft en blijft.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (4)

Terug in de Krommestraat

Hier was het, m’n eerste kroeg, nu een winkelpand,
ik speelde er (snelle rekensom) 800 schaakpartijen,
alleen het stoeprandje ervoor is nog hetzelfde, waar
de draaiende wereld aan m’n voeten lag, wachtte ik

een lange vrijdagmiddag op Karlijn die nooit kwam,
een kwart eeuw later steekt het opnieuw in m’n hart,
niet omdat ze me toen hier zitten liet, maar omdat ik
het geloof in haar komst eigenlijk niet verloren ben.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (3)

Brontaal

Ergens in het uitbundig medeplichtige bos achter school
in het donzige spijbelgras onder de onderste larikstakken
halverwege de lome laatste week voor de zomervakantie
die eeuwige eerste die de sindsdien krachtig gekoesterde
vurigste drie woorden fluistert: Vannacht verandert alles.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (2)

Kapstok

Doordat R. die zin uitsprak, was ik weer
op een van die vage feesten: een kast
van een huis aan de rand van de stad, alle
deuren open, alle lichten aan, shine on
you crazy diamondmet een tik in
remember when you were young, ouders
op vakantie, in het tapijt brokstukken
wokkels, beugelflesjes in een regenton.

Wat R. zei: “er zou ook een leuke zus
van iemand komen”, en ik zie haar weer
voor het eerst in een voortuin vol fietsen,
zo schuchter dat geen van mijn vrienden
haar opmerkt, alleen ik, de allesdoorziener,
de nu-aan-de-grond-genagelde die onder
een met parka’s bedolven kapstok z’n reis
richting het onbereikbare aanvaardt.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (1)

Ik ben naar een reünie van mijn oude middelbare school geweest. Naar aanleiding daarvan de komende tijd een serie gedichten over deze reünie en over mijn schooltijd op De Amersfoortse Berg in Amersfoort. In de gedichten komen trouwens nauwelijks jaartallen, sommen of Duitse naamvallen voor – ze gaan vrijwel allemaal over de liefde…

Steekvlam

Met de enige die ik nooit
had moeten laten lopen
loop ik een stukje op.

Tweehonderd indrukken
in vijfenzeventig meter
zesendertig jaar later.

Bij de auto aangekomen
zeg je achteloos dat je
me toen wel wilde.

In het brandscherm rond
mijn ontvlambaarheid
schroeit een krater.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Vrijheid

poezieweek-2019

Het thema van de poëzieweek is ‘Vrijheid’. Hoe toepasselijk: onlangs schreef ik een gedicht met die titel voor 40 jaar Amnesty International in Culemborg. Vandaag (Gedichtendag) mijn bijdrage aan het jaarlijkse poëziefestijn.

Vrijheid

Vrijheid is weidsheid, weilanden tot de einder,
een leeuwerik die als je langsloopt richting zon klimt,
vrijheid is wijsheid, weten dat er in jou en mij
verwarring heerst, een toch van geen ophouden weten.

Vrijheid is waarheid, jezelf iets toe durven geven,
dit aan een ander bekennen, uitkomen voor wie je bent,
vrijheid is werkelijkheid, is ons enige hier en nu,
het verwoede gewemel op een spikkel in het universum.

Vrijheid is uit het niets een zin in je hoofd horen,
die zin aan de binnenkant van je schedel laten resoneren,
vrijheid is je prille woorden voor je uit prevelen,
noteren in een schrift, voorlezen aan je oudste vrienden.

Vrijheid is je invallen tot inzichten laten groeien,
openbaren op verjaardagen, vanaf kansels, in fabrieken,
vrijheid is je zin uiteindelijk overal uitschreeuwen:
vrijheid is de voorwaartse kracht van enkelen naar velen.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 80 (de laatste!)

Rivierenlandkroniek 15 (slot)

(Natijd: de Redichemse Waard)

Het is hoogzomer en er is
geen gladheidsbestrijding
(“geldt voor het gehele dijkvak”).

Je maakt je er vrolijk over
totdat je flink onderuitgaat
(kluit rivierklei onder elke zool).

En daar lig je op de waker
een dromer met open ogen
(door de zon wiekt een ijsvogel).

Blijf hier nu liggen tot je
in het donker verder valt
(de laatsten zullen de eersten zijn).

Word wakker en vervolg
je voettocht langs de Lek
(naar huis staat de wind in je rug).

 

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 79

Rivierenlandkroniek 14

(sinds Culemborg)

Lang geleden was het vannacht. In een wereld die weer
de onze was, zocht ik naar ik weet niet wat
hemeloever en waterland af.

Ik zag eenden met uitgerekte nekken, hun lijven te zwaar
voor de vlucht. Ik zag de dakgoot met drie mussen in bad.
Ik zag een rotgans zijn naam geen eer aandoen. Ik zag hoe

heel onze oude vogelgids in kleur in dwarrelende droom
flarden was gescheurd. Wie kan mij helpen
met wat ik wakker duiden moet?

 

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 78

Rivierenlandkroniek 13

(voorbij de Waalkanten)

Alles is afgelopen.

Langs landerijen, over erven,
grienden, hekken, heggen en
smerige sloten. Weide, water,
het haakse riet.

Nergens ademt het land nog
ochtend uit, nooit is de mist
meer mysterieus, de grond is
gebroken en overal

hangen grauwsluiers, blaffen
er honden, is het koud en zijn
de hoeven en kroegen potdicht.
De godganse wereld

riekt naar stront.

 

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen