Preventief

Preventief

Hoe futiel zal de voorbode zijn?

Waait er een blaadje tegen mijn neus
terwijl het nog volop zomer is?

Fluistert een vlag mijn naam, net als
ik er met tegenwind langsfiets?

Stokt in mijn ooghoek de rivier, als ik
op een dag je oude gezicht streel?

Hoe herken ik die ene waarschuwing
die ik niet in de wind mag slaan?

Ieder uur gebeurt er immers wel iets
wat ik niet begrijp. Poëzie is

alvast een voorbijganger aanspreken.

 

 

Advertenties
Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Vertraging


Vertraging

En ondertussen, terwijl wij op het overvolle perron
te verkleumen, te ontvlammen, te bekvechten staan,
gaat tussen ons in, achter ons langs, buiten ons om,
die hondsgeduldige eeuwigheid gewoon maar door.

 

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Gedicht bij een grijze dag

Schakel

Een duif op het dak van de overburen
steekt niet af tegen loodgrijze wolken.

Ik zie slechts die alomvattende leegte,
heb na dertig jaar weer een zware dag.

Orde der dingen: ik kan jou niet meer
treffen; zoals telgen ooit niet meer mij.

Ik doe binnen de lampen aan – alleen
dit woord rest – het is ál wat ons rest.

 

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Glossen bij de bètacanon (5)

Tijd

Nachtvlinder in waxinelicht
gesmoord. In was gevangen.
Een fossiel komt tot stand.

Was vandaag een leven lang
vlinder. Was eens een cocon.
Was rups. Was uiteindelijk.

 

Zie voor meer duiding mijn eerdere bericht over Glossen bij de bètacanon.

 

Geplaatst in Di-vers, Glossen bij de bètacanon | Een reactie plaatsen

Gedicht bij de vrieskou

Ook dit gedicht komt uit ‘Rivierenlandkroniek’, de cyclus die begin, bloei en einde van een romance tussen de Lek en de Waal schetst.

Vanaf Vianen

Het was in die tijd waarin we
nog hele dagen konden lopen
door knarpend kweldergras in
kraakheldere vrieskou dat we
lachten om een onzinnaam en
jij toen, maar ik tegelijkertijd,
dat we met één tere beweging
een verre toekomst bepaalden.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Glossen bij de bètacanon (4)

Rondvraag

De zin van het bestaan:
door niemand ooit gevonden.

Het waarom van lijden:
elk antwoord onbevredigend.

Kijken in de toekomst:
de geleerden zijn zoekende.

Het wezen van de liefde:
moet nog worden doorgrond.

Het doel van doodgaan:
tot nu toe geheel onbegrepen.

Dit is de stand van zaken;
wie maakt de vragenlijst zoek?

 

Zie voor meer duiding mijn eerdere bericht over Glossen bij de bètacanon.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Glossen bij de bètacanon | Een reactie plaatsen

Glossen bij de bètacanon (3)

Energie

Het continue vermogen
iedere gesteltenis te veranderen.

De momentane toestand
waarin die verandering verkeert.

Zelf definieer ik energie
als de begeerte naar verbeelding.

 

Zie voor meer duiding mijn eerdere bericht over Glossen bij de bètacanon.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Glossen bij de bètacanon | Een reactie plaatsen

Glossen bij de bètacanon (2)

Transistor

Zo noemde ik mijn eerste radio die het in 1973
tijdens een dagje strand begaf.

Dertig jaar later leer ik dat transistors van zand
gefabriceerde schakelingen zijn.

Gedurende mijn leven sluiten zich voortdurend
dit soort van complexe circuits.

 

Zie voor meer duiding mijn eerdere bericht over Glossen bij de bètacanon.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Glossen bij de bètacanon | Een reactie plaatsen

Het valentijnsgedicht van een voorbije liefde

Amechtig

Het aantal losgeschoten-lok-achter-het-oor-
strijkbewegingen van een hand.

De veelheid aan zuchtsoorten, oogopslagen,
bukhoudingen, stemmodulaties.

Alle lachaanzetten, het gulle geurengamma,
de wimperknipperfrequentie.

Je duizend verschijningsvormen op een dag,
elke afzonderlijke stap die je zet.

Voor een aanbidder ben je niet bij te houden.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Nieuwe publiciteitsfoto

Nieuwe publiciteitsfoto. Gemaakt door Huub van Beurden tijdens een poëziemarathon in het kader van gedichtendag 2018.

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Gedicht bij de Nationale Tuinvogeltelling

Dit weekend vindt de Nationale Tuinvogeltelling plaats. Ik ben benieuwd hoe de merels het dit jaar doen. Afgelopen jaar is het aantal merels immers flink teruggelopen door het usutuvirus. Dit door steekmuggen overgedragen virus stamt uit Afrika en is vermoedelijk door trekvogels overgebracht naar Europa. Ik hoop dat de merel er in Nederland weer bovenop komt, want ik hou van merels. Hier een (voorjaars)gedicht over een merel in onze tuin.

Merel

Mijn innerlijk leven
is me meestal meer dan genoeg.

Met een witte wijn zit ik
in de zon op het terras,
vlak naast me pikt een jonge merel
door mij gestrooide pinda’s.

Amper een paar weken oud
kent hij mij al
van gisteren en eergisteren,
ik word met de dag ongevaarlijker.

Dat die kleine
haast te grijpen durfal
dichter bij de dinosaurussen
dan bij mij staat.

Ik klief en deel een pinda –
het machtige geluk
dat twee bijproducten van de schepping
elkaar hier hedenmiddag treffen.

Waarom zoeken,
er liggen raadsels voor het oprapen.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Klein gedicht voor Gedichtendag

Het is vandaag Gedichtendag. Ter gelegenheid daarvan dit korte nieuwe vers.

Dit gedicht

Dit gedicht is een jengelend kind,
is dreinend op de grond gaan liggen,
het schreeuwt om duidelijkheid,
wil aandacht, z’n onmiddellijke zin.

Dit gedicht behoeft te worden
opgepakt, gesust, naar bed gebracht,
te worden voorgelezen door
een liefdevolle moeder of vader.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Glossen bij de bètacanon

Gedurende 2007 verscheen wekelijks in de wetenschapsbijlage ‘Kennis’ van De Volkskrant een aflevering van de zogeheten ‘bètacanon’. Een opsomming van feiten, personen en objecten die onze natuurwetenschappelijke visie op de werkelijkheid hebben bepaald – of nog steeds bepalen. Deze bètacanon moest worden gezien als een aanvulling op de eerder gepubliceerde cultuurhistorische canon. Iedere zaterdag nam een jong talent in de bètawetenschappen een onderwerp voor zijn of haar rekening.

De bètacanon inspireerde mij tot veelal korte, door verwondering gedreven gedichten die meestal dicht bij de oorspronkelijke krantentekst bleven, maar die zo nu en dan ook heel andere richtingen uitwaaierden. De paradox beviel me: dichterlijke, meermaals aforistische kanttekeningen bij exacte kennis waardoor poëzie plotseling de illusoire schijn van rationaliteit krijgt. Vandaar ook dat ik de verzameling ‘Glossen bij de bètacanon’ heb gedoopt, met ‘glossen’ in de (filologische) betekenis van verklarende aantekeningen zoals die door monniken in de marge van oude handschriften werden gekrabbeld.

Zie het bètacanon-lemma op Wikipedia voor alle vijftig (bron)artikelen. In de meeste gevallen zijn de titel van gedicht en artikel (nagenoeg) eensluidend. Ik vond het een uitdaging uitputtend te zijn – hetgeen is gelukt, zij het hier en daar wat gekunsteld. De komende tijd zal ik zo af en toe een of meer van deze ‘glossen’ hier publiceren. Vandaag begin ik met:

Plaattektoniek

In den beginne
omringd door water, Pangaea

maar het land werd reislustig
en het dreef zich uiteen

als de harde stukjes in een pan
kokende groentesoep

hoewel trager, veel veel trager
op nagelgroeisnelheid

deinen we mee op onze schots
nauwelijks beseffend

hoe heet de grond
onder onze voeten eigenlijk is.

 

Geplaatst in Di-vers, Gedichten (in berichten), Glossen bij de bètacanon | 4 reacties

Gedicht bij de storm

Hier een gedicht bij de storm die vandaag over ons land raast. Het komt uit ‘Rivierenlandkroniek’, een cyclus van 15 gedichten die begin, bloei en einde van een romance tussen de Lek en de Waal schetst. Tien jaar geleden won ik er de eerste prijs mee in de schrijfwedstrijd Write Up!

Mariënwaard

Je kwam van alle windstreken.

Sloeg golven in de sloot, voren in het erf.
Bolde de was, geselde de heg, brak de es
en joeg jezelf in mijn armen.

Veroverde met stormende gebaren, blies
speels het stof van mijn verhalen en loog
met het gemak van de waarheid.

Je wierp me tegen de wereld in de meest
zijdelingse zucht. Tussen de rivieren lag
in de luwte nog het land.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | 1 reactie

Wat is de kunst? Dit is de kunst…

De kunst is

De kunst is in alles
altijd een aanleiding te zien.

Klik! De blik richt
zich naar binnen, er ontstaat.

Een ritmisch zinnetje,
oude nieuwe eerste woorden.

Nu maar verder rijgen,
dwars, doodleuk, aandachtig.

Stil het verhaal innen
dat beidde te worden verteld.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen