Reisgenoten

Van professional tot amateur, iedereen mag meedingen naar een prijs in de Turing Gedichtenwedstijd. Ook dit jaar doe ik weer mee. In 2014 eindigde ik bij de beste 100 met dit gedicht.

Reisgenoten

We hebben vrijwel alle steden niet bezocht,
we hebben vrijwel alle paden niet gelopen,
we hebben vrijwel alle zeeën niet gezien.

Een paar steden bezochten we samen,
enkele paden liepen we samen,
één zee zagen we samen.

Van alle steden een paar,
van alle paden enkele,
van alle zeeën één.

Maar samen.

 

Advertenties
Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Poëzie in Winteruur

Raf Walschaerts besprak als gast van het onvolprezen Canvas-tv-programma Winteruur met Wim Helsen mijn gedicht Poëzie. Het werd een mooi gesprek waarin ze ook enkele mogelijke wijzigingen van de tekst doornamen. Misschien kwam dat ook wel doordat de typografie van het gedicht door elkaar gehusseld was geraakt. Vond ik jammer, maar gebeurt helaas maar al te vaak. Hier kun je de aflevering terugzien. Voor de goede orde hieronder het gedicht in de door mij bedoelde lay-out met juiste regelafbrekingen. Het gedicht komt uit de bundel Alles over de schepping.

Poëzie

Je in verstrijkende tijd
onder een ondergaande zon
tijdens een eindig leven
in een uitstervende taal
proberen te zeggen
dat iets ondefinieerbaars
niet zal blijven.

En dat
dat troost biedt.

 

Geplaatst in Di-vers, Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Stadsdichter van Culemborg

In het kader van de viering van Culemborg 700 jaar stadsrechten mag ik mij het laatste kwartaal van 2018 stadsdichter van mijn mooie woonplaats noemen. Lees er hier meer over. Plus de aankondiging in de lokale krant.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Almost party time

Almost party time

Hij bewoont een kamer
met vergezicht
en met wc op de gang.

Hij bezit een tafel
om aan te eten, een stoel
om in te wachten,
een bed om in te slapen.

Iedere avond schrijft hij
de sarrende heks
een brief op het behang.

Op een dag zal hij
een groot feest aanrichten.
Soms denkt hij
dat er nu al wordt gebeld.

 

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Dit niet

Dit niet

Dit niet, maar
je zou voor de grap eens
door een verrekijker moeten zien
hoe een bij op de guldenroede neerstrijkt;
ik durf te wedden dat je dat wél poëzie zou vinden.

 

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Najaarspark

Najaarspark

Wat is de herfst zacht dit jaar, wilgen botten
tegen beter weten in, eenden in nazomertooi,
het riet is al bruin maar reikt nog fier, ik pluk
de laatste braam, hij smaakt zowaar nog zoet.

Het schemert en mist omhult ons, ‘is het nog
heel vroeg of schijnt de zon niet?’, fluister je.
‘Ik denk dat het voor jou nog vroeg is en dat
voor mij deze najaarsdag de zon niet schijnt.’

 

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | 1 reactie

Resumé

Tijdens het aardappels schillen was hij verliefd
op haar geworden, er volgde een onweersnacht
en voor het eerst vrijden ze met elkaar.

Ze leefden hun levens, ze huilden meer dan dat
ze lachten, ze plantten zich voort en ze stierven
kort achtereen. Voor het laatst klonk

het verhaal van die aardappels en onweersnacht.
En ze raakten vergeten, verwerden tot woorden
waarin hun bestaan werd samengevat

door onwetenden gebezigd tot vandaag de dag:
aardappels, een onweersnacht. Het uitgedoofde
restant van eersteling en bliksemslag.

 

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Inscriptie

9650-3577-1801112149-P1170022

Inscriptie

Bedauwde spinnenwebben vangen glinsterend
de eerste zonnestralen, we knielen in de natte hei,
de herfst helpt ons groothartig met aanvaarden.

Opnieuw alleen samen, koffie uit de thermoskan,
als uitzicht de zoveelste variant van de schepping:
een ram die het achterste van een ooi groen verft.

Hier te zitten heet geluk, we kijken en we blijken
te leunen tegen een regel die ik mooi vind en mee-
neem: ‘of we volgen wegen, of we maken paden’.

Ik wil het één maar doe het ander, peins ik als we
het woud weer inlopen – in de zondagochtendstilte
laat ik het valhek te hard achter me dichtklappen.

 

De inscriptie is een regel van Marten Plantinga
op een bankje in het Leersumse Veld.

 

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Al binnen

 

 

 

 

 

 

Al binnen

Geen poort gezien,
geen obligaat gesprekje gevoerd.

Nergens brandnetels, geen steekbeestjes,
geen ver verkeerslawaai – alleen maar
zo’n eeuwig heldere septemberochtend.

Kennelijk ben ik
al binnen.

Ook hier een dijk om af te fietsen,
de donkerrode gloed van meidoornbessen,
een wolkenlucht waaronder walnoten te rapen.

Ik had me er nooit een beeld van gevormd,
geloofde er niet in.

Dat dit gekabbel van de Lek, deze trage
laatste ooievaars, die iele Dom aan de einder,
dat dit alles

me voortaan omringen zal;
goeie hemel!

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Raad

 

 

 

 

Raad

Dit is wat je moet onthouden
voor als je het niet meer weet:
aan de Lek heb je een strandje
dat door het spoelende water
telkens weer onbetreden oogt

afhankelijk van het jaargetij
valt er altijd niets te beleven
al lijkt dat natuurlijk maar zo
want je reist er door de ruimte
van het landschap in je hoofd

je voelt er de wind in je gezicht
en zal er vogelvrije vogels zien
wilde bloemen pril of verwelkt
wolken die je bui aanvoelen
golven die je houvast bieden

want de onverstoorbare rivier
moet net als jij dag in dag uit
haar slinkende hoeveelheid zoet
naar verre zoute zeeën dragen
en doet dat enkel maar voor jou.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | 2 reacties

Zoal niet

Zoal niet

Wat je nu zoal niet meemaakt:
je ziet niet hoe de kauwen
uit de boomgaard opvliegen,
je ruikt de weeë walm
van het fluitenkruid niet,
je hoort geen pesterige grapjes
en je krijgt geen natte kont
omdat je niet naast me zit.

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Jas

Jas

Toen je je blauwe jas verloor
stond dat voor iets anders
alleen wist ik nog niet wat.

Het vertrouwde park
lag er op z’n zomerst bij,
klaar voor de heerlijkste
lijdensdag tot nu toe.

Een eerdere keer
had ik nog kleefkruid
op die jas geplakt,
maar vergeefs natuurlijk.

We liepen de weg terug
die we gekomen waren,
ik maalde de mantra van de speurder:
warm, nog warmer, het warmst.

We monsterden de bermen
en vonden meer dan we zochten,
zoals steeds gedurende
de maanden van bloei in dit park.

Voor de voorlaatste keer
kwam alles niet goed
– al vonden we je jas.

 

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | 1 reactie

Oproep

19053717_s-seeoo-light-zwart-leesbril-leesbrillen

Welke (enigszins ervaren) poëzielezers zouden het leuk vinden zich in mijn oeuvre te verdiepen en uit de bijna 600 gedichten een persoonlijke top 50 samen te stellen. Dit omdat ik een ‘best-of’-bloemlezing wil gaan maken. Ik heb zelf natuurlijk wel m’n favorieten maar ben benieuwd naar de voorkeuren van anderen. Desgewenst kan ik één of meer avonden beleggen waarop eenieder een lans voor zijn of haar eigen keuze kan breken. Dit intersubjectief onderzoekje gaat je tijd kosten, maar je krijgt er ook veel moois voor terug… Haha! Aanmeldingen via het contactformulier, het liefst met korte motivatie.

Geplaatst in Di-vers | 3 reacties

Van kindsbeen af

pleister2

 

 

 

 

Van kindsbeen af

‘Kom, ook Juliana moet
gewoon zelf haar eigen billen afvegen.’

Handen wassen, lof opeten,
veters strikken, een pleister afknippen.

Ze leerde me al het eerste,
nu leer ik van haar ook hoe het laatste.

Vrienden altijd in de zon,
slijtage met een kwinkslag aanvaarden.

Koken voor veertien dagen
en elke dag opnieuw iets moois creëren.

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | 1 reactie

Wees gewaarschuwd!

1384329_10151967790708516_862346580_n

Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen