September

Het is vandaag de laatste dag van de herfstmaand. Op de valreep dit gloednieuwe gedicht.

In een wereld

In een wereld waarin alles weer opnieuw kon gebeuren
− ­die weer onstuimig was, herkende ik je, je werd weer
dezelfde als op die zwart-witfoto in mijn hoofd, portret
dat nooit af is, loods in een wereld die aan het luwen is,
waarin alles zo vredig zal worden als dit lome doezelen
in een appelgaard in een ligstoel in september in het nu.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten (in berichten). Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s