Gebrekkige ode aan mijn moeder

Gebrekkige ode aan mijn moeder

Nergens zo aanwezig de afwezige als in mijn werk,
misschien wilde ik hem de hemel wel uit schrijven,
tussen de regels door ineens zijn fluisterstem horen,
meende ik zo de zin van missen te kunnen ontleden.

Pas nu zie ik hoe heel zijn dooie hebben en houden
me het zicht op háár levende bekommering ontnam,
die granieten onvoorwaardelijkheid van haar liefde;
ik had er (en heb er nog steeds) geen woorden voor.

Dit bericht werd geplaatst in Gedichten (in berichten). Bookmark de permalink .

Een reactie op Gebrekkige ode aan mijn moeder

  1. cor3306 zegt:

    hoezo gebrekkig: we hebben het er nog wel over

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s