Bosgeest

54d8d6fdb6123

Bosgeest

Vertrouw mij,
fluistert het woud,
ik verwacht je,
betreed mijn paden.

Leg je te rusten
op mijn bed van mos
onder een deken
van dennennaalden.

Ruik je het hars
van stormschade,
hoor je het gegons
van verre nachten?

De sterren die je ziet
zijn doorkijkjes,
dat gat in het vergiet
is de maan maar.

Uit alle windstreken
waait verdriet, ik weet het,
mijn kruinen
wiegen het voor je weg.

Welterusten, dool maar
door je dromen,
dit ruisen
is mijn waken over je.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten (in berichten). Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s