Sneeuw

sneew

Sneeuw

Een machtig pak, ik moet naar buiten, het gedicht ophalen.

Statige witte vereffenaar: gebaande paden onvindbaar,
bomen die zich, aan hun bast te zien eendrachtig,
tegen de valrichting keerden, doffig ganzengegak,
zelfs gedachtestemmen lijken gedempter te klinken.

Is het die suggestie van samenhang, het grotere geheel
waarvan we deel uitmaken, het reine beeld van de hemel
van toen ik als kind een tijdje verbeten probeerde te geloven
of alleen de kortstondige eeuwigheid van deze ochtend?

Boven het huis van de baron kringelt een rooksliert,
verlokkende houtvuurgeur, dichtgevroren omgrachting.
Stoute schoenen? Hier aankloppen, aanzitten, aandurven,
en passant iets ouds hervinden dat er voor het oprapen ligt.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten (in berichten). Bookmark de permalink .

2 reacties op Sneeuw

  1. cor3306 zegt:

    ik vind het mooi maar hier ligt geen sneeuw en ‘ Meneer de Baron is niet thuis is al weken lang van huis'(misschien op youtube) Vooral het middendeel herken ik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s