Jas

Jas

Toen je je blauwe jas verloor
stond dat voor iets anders
alleen wist ik nog niet wat.

Het vertrouwde park
lag er op z’n zomerst bij,
klaar voor de heerlijkste
lijdensdag tot nu toe.

Een eerdere keer
had ik nog kleefkruid
op die jas geplakt,
maar vergeefs natuurlijk.

We liepen de weg terug
die we gekomen waren,
ik maalde de mantra van de speurder:
warm, nog warmer, het warmst.

We monsterden de bermen
en vonden meer dan we zochten,
zoals steeds gedurende
de maanden van bloei in dit park.

Voor de voorlaatste keer
kwam alles niet goed
– al vonden we je jas.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten (in berichten). Bookmark de permalink .

Een reactie op Jas

  1. cor3306 zegt:

    spreekt mij aan maar dat kan ook niet anders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s