Gedicht bij een grijze dag

Schakel

Een duif op het dak van de overburen
steekt niet af tegen loodgrijze wolken.

Ik zie slechts die alomvattende leegte,
heb na dertig jaar weer een zware dag.

Orde der dingen: ik kan jou niet meer
treffen; zoals telgen ooit niet meer mij.

Ik doe binnen de lampen aan – alleen
dit woord rest – het is ál wat ons rest.

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten (in berichten). Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s