Culemborgs stadsgedicht 17

Ave A.V.

Het werd de mooiste dag van het jaar,
ik stond op de pont toen A.V. mij zag,
hij vatte met zijn linkerhand de reling,
priemde de rechter in mijn ribbenkast
en stak van wal.

Besprak de gebeurtenissen in de stad,
het land, de wereld, het heelal, helaas
was de Lek voor zijn vertoog te smal,
A.V. ‘nam maar weer ’ns de wijk’ en
tufte tegen de dijk.

Later op de fiets dacht ik: A.V. stemt
mij andermaal vrolijk, hoewel in alles
anders dan ik, wat ons scheidt valt me
licht te benoemen, maar welke kracht
is het die zo bindt?

 

Dit bericht werd geplaatst in Culemborgse stadsgedichten. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s