Culemborgs stadsgedicht 26

Stiltegebieden

Om thuis te komen moeten we naar buiten gaan;
een zomeravond zitten op de zomerdijk,
ooievaarsnest, schoorstenen van de steenfabriek,
een fuut die kalm een v in het wiel grift:
vrede – op een steenworp afstand van de wereld.

Om kleuren te zien moeten we het wit inkijken;
in dichte mist met de slee van een duin,
dofgeel riet, hardrode konen, sepia vossenpoep,
de verstaanbaarheid van stiltegebieden:
elkaar ‘we bestaan’ zeggen zonder dit te zeggen.

 

Dit bericht werd geplaatst in Culemborgse stadsgedichten. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s