Culemborgs stadsgedicht 39

Hollandse verte

Van boven naar beneden

blauwgrijs
groengrijs
donkergrijs
bruin

de horizonlijn onzichtbaar

op de voorgrond
een geknakte
knotwilg en
een fazant

natte handen op een fietsstuur

motregen
slagregen
plensbui
wolkbreuk

mijn verhaal het hier en nu

en meer en
meer
vergeten
leven achter me.

 

Dit bericht werd geplaatst in Culemborgse stadsgedichten. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s