Culemborgs stadsgedicht 45

Rop licht toe

Het is klooien,
het is schetsen en gommen,
breien en weer uithalen,
raak is toeval.

Het is tegelijkertijd
ergens naartoe, een streek
en nog een streek,
hier een pieletje, daar een schaduw.

Ik bedoel je bedoelt iets:
zo’n beeld moet een omgeving
zoals een schilderij een muur,
het is een totaalcreatie.

Het is goed loeren,
wachten wat het doek voorstelt,
tot het af is is het
een laboratoriumsituatie.

Het is steeds weer
de Van Goghs omzeilen,
het is een halve eeuw
bij dat paard van Marini verwijlen.

 

Dit bericht werd geplaatst in Culemborgse stadsgedichten. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s