Culemborgs stadsgedicht 70

Rivierenlandkroniek 5

(op de Linge)

Het liefst vertelde ik je zoveel mogelijk
zomaar, als sprak ik hardop in m’n slaap,
dan werd de pakkans van mijn woorden
minder gering – was elke uitspraak raak.

Ik zou gewoon een taal hebben genomen
en alles noemen naar het leek, woord na
woord had ik recht in de roos geschoten,
achteloos, steeds als je net even niet keek.

 

Dit bericht werd geplaatst in Culemborgse stadsgedichten. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s