Culemborgs stadsgedicht 74

Rivierenlandkroniek 9

(achter Varik)

Een paar haastig
gesproken woorden
markeren de plek
waar je net nog was.

Tot de winter het
niet meer wil horen
zie ik het ijlings
later worden.

Nog een seconde
lang vastgevroren
dan verstillend
in de koude lucht.

 

Dit bericht werd geplaatst in Culemborgse stadsgedichten. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s