Culemborgs stadsgedicht 75

Rivierenlandkroniek 10

(rond de ruïne van Hemmen)

Was het spelenderwijs dat je achter je rug
de zomer voor me verborg en nooit vergat
te lispen dat je van me zou blijven houden
tot de laatste Mohikaan het spoor verloor?

Was dat knijp-maar-in-m’n-arm-echt-waar
of de zelf geslepen lachspiegel eerste klas
van de ander die tot voor kort de ene was?

Fladder maar verder, maar weet je beloftes
voortaan waar te maken, niet al te verstrikt
in je indianenverhalen te raken, dát beloven
is het laatste wat je nog voor mij kunt doen.

 

Dit bericht werd geplaatst in Culemborgse stadsgedichten. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s