Van tijd geworden

Poëzieweek 2020… (4)


     Van tijd geworden

Dit is wat er nu gebeurt:
in de voor jou onzichtbare verte
regent het.

Op tv blaast iemand
het stof van een archiefdoos
met foto’s en verhalen van voorzaten.

Ik lijk zelf van tijd geworden,
telkens als ik je schrijf
blijft het papier leeg.

Enkele woorden
zijn voor altijd belast en er is
onbeluisterbare muziek ontstaan.

Je stem is niet kwijt,
maar onoproepbaar
in diepten ingeklonken.

Ik zag een sloot
met een kleed van bloesemblaadjes,
het leek een uitgerolde loper.


Dit bericht werd geplaatst in Gedichten (in berichten). Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s