Auteursarchief: marcohoutschild

Terug naar de berg (slot)

Diploma-uitreiking De tweede rij is trotser dan de eerste: hebben zij de voor hen gezetenen achttien jaar geleden niet tot ontkieming gebracht? Alle toespraakjes staan bol van de grote toekomst en geen spreker vergeet te vermelden dat het vandaag een … Lees verder

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (9)

Speeltuintje Die middag in dat speeltuintje, ik weet nog dat we op een randje zaten. Wat ik je daar toen heb gezegd meende ik met alles wat ik in me had. Al wat ik sindsdien tot anderen sprak is er … Lees verder

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (8)

Overzichtelijker De wereld was overzichtelijker, van kruisingen ontsprongen slechts beginwegen ik vluchtte nog niet naar voren, was domweg gelukkig op een bankje in het park liet m’n blik nog op iets rusten, incasseerde argeloos het dromerigste vindersloon leefde nog niet … Lees verder

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (7)

Onverwachte ontmoeting De herkenning, eerst ener-, dan anderzijds. Schrikachtige verrassing, ogen die tegelijk naar voren en naar achteren kijken. Autonome rechterhanden; een die zich stroef uit een jaszak loswroet, de tussenruimte zoekt, de andere die nog een fietssleutel kwijt moet, … Lees verder

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (6)

Reünie Hoe de leugen ze jong had gehouden, hoe het leven had kunnen zijn en hoe ze nu, ieder voor zich, vroegere vrienden, na het weerzien, het terugkijken, de nacht instaren tot het bloedrood gaat dagen, het diepst het verlies … Lees verder

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (5)

Ridderslag Vreemd achteraf dat het juist een jóngen was die toen de slapende reus heeft wakker gekust. Geurt de Groot luidde zijn gigantische naam, hij was al man toen ik nog ridder was. Hij zag ze eerder anders dan ik, … Lees verder

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (4)

Terug in de Krommestraat Hier was het, m’n eerste kroeg, nu een winkelpand, ik speelde er (snelle rekensom) 800 schaakpartijen, alleen het stoeprandje ervoor is nog hetzelfde, waar de draaiende wereld aan m’n voeten lag, wachtte ik een lange vrijdagmiddag … Lees verder

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (3)

Brontaal Ergens in het uitbundig medeplichtige bos achter school in het donzige spijbelgras onder de onderste larikstakken halverwege de lome laatste week voor de zomervakantie die eeuwige eerste die de sindsdien krachtig gekoesterde vurigste drie woorden fluistert: Vannacht verandert alles. … Lees verder

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (2)

Kapstok Doordat R. die zin uitsprak, was ik weer op een van die vage feesten: een kast van een huis aan de rand van de stad, alle deuren open, alle lichten aan, shine on you crazy diamondmet een tik in … Lees verder

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Terug naar de berg (1)

Ik ben naar een reünie van mijn oude middelbare school geweest. Naar aanleiding daarvan de komende tijd een serie gedichten over deze reünie en over mijn schooltijd op De Amersfoortse Berg in Amersfoort. In de gedichten komen trouwens nauwelijks jaartallen, … Lees verder

Geplaatst in Gedichten (in berichten), Terug naar de berg | Een reactie plaatsen

Vrijheid

Het thema van de poëzieweek is ‘Vrijheid’. Hoe toepasselijk: onlangs schreef ik een gedicht met die titel voor 40 jaar Amnesty International in Culemborg. Vandaag (Gedichtendag) mijn bijdrage aan het jaarlijkse poëziefestijn. Vrijheid Vrijheid is weidsheid, weilanden tot de einder, … Lees verder

Geplaatst in Gedichten (in berichten) | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 80 (de laatste!)

Rivierenlandkroniek 15 (slot) (Natijd: de Redichemse Waard) Het is hoogzomer en er is geen gladheidsbestrijding (“geldt voor het gehele dijkvak”). Je maakt je er vrolijk over totdat je flink onderuitgaat (kluit rivierklei onder elke zool). En daar lig je op … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 79

Rivierenlandkroniek 14 (sinds Culemborg) Lang geleden was het vannacht. In een wereld die weer de onze was, zocht ik naar ik weet niet wat hemeloever en waterland af. Ik zag eenden met uitgerekte nekken, hun lijven te zwaar voor de … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 78

Rivierenlandkroniek 13 (voorbij de Waalkanten) Alles is afgelopen. Langs landerijen, over erven, grienden, hekken, heggen en smerige sloten. Weide, water, het haakse riet. Nergens ademt het land nog ochtend uit, nooit is de mist meer mysterieus, de grond is gebroken … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 77

Rivierenlandkroniek 12 (onder de Amerongse Berg) ‘Zodra de maan een gat in de hemel is, gaan we de rivier over en die berg op.’ Aan de vooravond van weerzien dacht je ons dit pad, er zongen hemelmeesjes mee over de … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen