Categorie archief: Culemborgse stadsgedichten

Gedicht bij de papklokmarathon

De loop van licht Er dansen lampjes door de donkere straten van de stad, als vuurvliegjes in een zomernacht, dit kan geen oktober zijn, de zwoele avond, het vrolijke van de terrassen opstijgende gegons. Gefascineerd door de dwarrelende kleuren – … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 11

Hoogwater dreigt Als hij zijn naam zo terugziet in een krantenkop schrikt hij op, had ik een ander hoofd gehad dan had de lokale nieuwsjager mij nooit uitgedaagd, dan had er denkelijk een ander leven ingezeten, op een berg in … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 10

Wingebied Te nutteloos om te noemen, te schamel om over te schrijven: de laatste appels aan een dorre oktoberboom. Nee, zegt de zwarte lyricus, een natuurbeeld is mijn water en brood, is mijn poëzie tot de herfst intreedt, de avond … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 9

Verwaarloosde boomgaard Kronkeltakken reiken onwennig naar de hemel, de grond is een gistend moeras van appelmoes. De boer heeft de voorjaarskruinen ongesnoeid – de najaarsoogst ongemoeid gelaten. Is hij soms weggegaan? Doodgegaan? Wie zal het zeggen. Wie kent als geen … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 8

Hybris Langer dan rechtop staan de stammen in het gras, feller dan verwacht de zon. Opgehoogde dijk, een rivier die buiten zijn oevers treedt. Deze winterochtend lijkt geen maat te kunnen houden. Ook in zijn hoofd bonst de overmoed: de … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 7

Ik lig hier Ik lig hier maar te wachten op wat komen gaat een istmus zonder kop, de angel die de stroom vertraagt soms loopt een wandelaar over mijn basalten ruggengraat of klotst er een kadaver dreinend tegen mij aan, … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 6

Rivierdal Sinds de stroom er af is geweest ben ik de rivier beter gaan begrijpen, de droge bedding nog vers in het geheugen, scherp de afwezigheid van ruis, iemand zo te kunnen doorzien, jou bijvoorbeeld, maar het golft weer, ongrijpbaar … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | 1 reactie

Culemborgs stadsgedicht 5

Bloemetjesbehang Ze had griep maar ontving mij in haar kamer, ze zei dat de tuin er bij daglicht mooi bijlag, dat de muziek soms stokte, dat dat niet erg was en dat ze van dans hield, van de rivier waaraan … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 4

Panta rhei Het voorland bloost sinds de wilg werd geknot, de slootschouw geeft troep en het valhek roest, het koolzaad oogt geler, de poes heeft gebaard, de appelboom bloeit, in het wiel duikt een fuut, de bramenstruik woekert, de avondwind … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | 1 reactie

Culemborgs stadsgedicht 3

Zwaaikom Weer op het veer. Opvallend in de walmende uiterwaard, aan de voet van de spoorbrug, uitziend over de rivier op dit veel te vroege uur: iemand die zwaait. Misschien naar een lief aan de overzij, naar vrienden aan boord, … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 2

Veerpont Vijf vrienden worden overgezet. Onder een wolken bergmassief staan luchtwortels in waterland. Vreemd. De veerman heeft links geen vingers maar een teen. Zolang het droog blijft, grapt er één, is er niets aan de hand. Over de rivier gaan … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen

Culemborgs stadsgedicht 1

Aan de rivier waaraan ik woon Je draagt de hemel en braaf het veer, een langzame stroom maar sneller dan de schapen – dan de wolken. Je zult de zee nog wel eeuwen halen al heet je verval ‘verwaarloosbaar’, werd … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | 1 reactie

3 maanden lang elke dag een Culemborgs Stadsgedicht

Vanaf 1 oktober ben ik officieel drie maanden lang de stadsdichter van Culemborg. Op zondagmiddag 7 oktober word ik geïnstalleerd met de onthulling van een nieuw muurgedicht van mijn hand. 16.00 uur aan de Varkensmarkt. Komt allen! Tijdens mijn stadsdichterschap … Lees verder

Geplaatst in Culemborgse stadsgedichten | Een reactie plaatsen